یک حرف تازه
حرف های دل یک پسر نه چندان خوب
مي نويسم. يك حرف، دو حرف، يك جمله... وقتي دو بند ميشود. دستم را روي كليد Back Space فشار ميدهم و هر دو بند، از آخر به اول، حرف به حرف پاك ميشوند.
نميدانم چرا اين روزها كلك دست راستم، بيشتر از حروف «ك» و «گ» با اين كليد لعنتي كه اسم فارسي هم ندارد، آشناتر شده و مدام كار امروز تكرار ميشود.
پ ن1: يكي از داستانهايم به نام «آشيانهاي براي دو پرنده»، برنده مقام نخست مسابقهي داستاننويسي روز جهاني صلح كه از سوي آمريت جوانان ولايت بلخ برگذار شده بود، شد.
پ ن2: اين روزها چقدر تيز تيز ميگذرند.
پ ن3: نمي توانم بگويم.
پ ن4: «پ ن» يعني «پي نوشت». نوشته شده در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387ساعت
13:9 توسط علی| |
علي موسوي هستم. همشهری مولانایم و چند سالي مي شود داستان مي نويسم.
همیشه آرزویم بود یکی بدون اینکه من ببینمش یا به او بگویم دفتر خاطراتم را بخواند حالا این کار میسر شده شاید بتوانم بگویم به یکی از بهترین آرزوهایم رسیدم
دعا می کنم که هر کسی می آید و مطالب وبلاگم را می خواند و بدون نظر می رود الهی کوفتش شود
قسمت آرشیو (آرشیف) وبلاگ را هم ببینید.
همیشه آرزویم بود یکی بدون اینکه من ببینمش یا به او بگویم دفتر خاطراتم را بخواند حالا این کار میسر شده شاید بتوانم بگویم به یکی از بهترین آرزوهایم رسیدم
دعا می کنم که هر کسی می آید و مطالب وبلاگم را می خواند و بدون نظر می رود الهی کوفتش شود
قسمت آرشیو (آرشیف) وبلاگ را هم ببینید.
