هوا گرمتر از آن بود که بتوان آن را یک روز بهاری به حساب آورد. کوچۀ خالی رهگذری را در خود می دید که لنگ لنگان از آن می گذشت. سگ ها بوی غریبه را حس کرده بودند و مدام پارس می کردند، آن ها نیز مثل صاحبانشان غریبه ها را خوش نداشتند؛ پسربچه ای که از روبرو به سمت دیگر کوچه حرکت می کرد، با دیدن غریبه گام هایش سست شد، از هیبت غریبه ترسید، آرام آرام خود را به طرف دیوار کشانید، طوری رفتار می کرد تا غریبه که غرق در افکارش بود، متوجه حضور او نگردد. غافل از آنکه اگر هم غریبه او را می دید نائی برای دنبال کردن او و هدفی برای دریدنش نداشت. اصلاً او تربیت نشده بود تا به انسان ها کاری داشته باشد.

ادامه داستان را در ادامه مطلب بخوانید

تشکر از همه کسانی که در پیدا کردن (من) کمکم کردند. بدون اینکه بروم در وبلاگ هایشان اعلام کنم که گم شده ام آمدند و نوشته مرا خواندند و فهمیدند که گم شده ام و نصیحت کردند.

مژده اول به خودم و بعد به دوستان عزیزم که من پیدا شدم یعنی حداقل فکر می کنم که پیدا شدم. امیدوارم که دیگر گم نشوم.

ماه مبارک رمضان بر همه شما مبارک باشد و از همه کسانی که به هر طریقی وارد وبلاگ می شوند تقاضا دارم تا در دو موقع سحر و افطار ما را از دعای خیرتان محروم نکنید.

امروز داستانی که مدت ها بود نیمه رها کرده بودم تکمیل کردم و در پستی جداگانه قرار می دهم. بازهم تشکر از همه. یاعلی

شاید خودم را زود پیدا کنم کوتاه تر از طی کردن یک کوچه - یک کوچه تنگ و باریک - یک کوچه کوتاه که ابتدای آن پایان پلی بود و انتهای آن یک ایستگاه

من رشته محبت خود از تو مي برم

                         شايد گره خورد به تو نزديك تر شود.

ميلاد مسعود منجي عالم بشريت بر همه مبارك باد.
پس بيائيد همه باهم دعاي فرج آقا امام زمان(عج) را بخوانيم:

الَلهُمَ کُن لِوَليِکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَنِ
صَلَواتُکَ عَليهِ وَ عَلي آبائِهِ في هذِه الساَعةِِ وَ في کُل ساعةٍ
وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَينًا
حَتي تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعًا وَ تُمَتِعَّهُ فيها طَويلاً